We projecteren altijd in de toekomst of reflecteren in het verleden, maar we zijn zo weinig in het heden.
(We always project into the future or reflect in the past, but we are so little in the present.)
Dit tot nadenken stemmende citaat benadrukt een algemene menselijke neiging om gepreoccupeerd te raken met wat ons te wachten staat of stil te staan bij wat al is gebeurd, vaak ten koste van het volledig ervaren van het hier en nu. In onze snelle wereld vol afleidingen en eindeloze planning is het gemakkelijk om de betekenis van het huidige moment over het hoofd te zien. Het heden is waar het leven zich ontvouwt; het is de enige tijd waarover we directe controle en bewustzijn hebben. Als we ons te veel op de toekomst concentreren, missen we mogelijk kansen om van het huidige moment te genieten of ervan te leren. Omgekeerd kan het blijven stilstaan bij het verleden ons leiden tot spijt of nostalgie, waardoor we het momentum dat we nu hebben niet kunnen waarderen of zinvolle beslissingen voor de toekomst kunnen nemen. Om het heden echt te begrijpen en te omarmen, is mindfulness nodig: doelbewuste aandacht besteden aan onze gedachten, gevoelens, sensaties en de omgeving om ons heen. Het gaat over het cultiveren van een staat van aanwezigheid die ons in staat stelt doelbewuster te leven. Door dit te doen kunnen we onze geestelijke gezondheid verbeteren, onze relaties verdiepen en ons algehele gevoel van vervulling vergroten. Erkennen hoe vaak we ontsnappen aan toekomstige projecties of reflecties uit het verleden kan dienen als een herinnering om te vertragen en meer aanwezig te zijn. Het is op deze momenten van mindfulness dat we helderheid, authentieke verbinding en een rijkere waardering voor de voorbijgaande schoonheid van het leven vinden.