Wejdź, Fasolko. Przyjdź Julianu Delphiki, upragnione dziecko dobrych i kochających rodziców. Wejdź, porwane dziecko, zakładniku losu. Przyjdź i porozmawiaj z Losem, który gra z twoim życiem w takie sprytne gierki.
(Come in, Bean. Come in Julian Delphiki, longed-for child of good and loving parents. Come in, kidnapped child, hostage of fate. Come and talk to the Fates, who are playing such clever little games with your life.)
W „Cieniu Endera” Orsona Scotta Carda postać Juliana Delphikiego, nazywanego Fasolką, zostaje przedstawiona w przejmujący sposób. Opisuje się go jako ukochane dziecko, urodzone przez wspierających rodziców, jednak jego życie przybrało ciemniejszy obrót, gdy staje się ofiarą okoliczności, na które nie ma wpływu. Ta dwoistość podkreśla napięcie pomiędzy jego optymistycznym pochodzeniem a niepokojącą teraźniejszością, przygotowując grunt pod jego podróż.
Fragment ten sugeruje motywy przeznaczenia i manipulacji, ponieważ Losy są przedstawiane jako zabawne, ale złowrogie siły, które wpływają na życie Groszka. Podkreśla zmagania, z jakimi musi się zmierzyć, uwięziony pomiędzy oczekiwaniami dotyczącymi wychowania w miłości a trudną rzeczywistością bycia zakładnikiem losu. Ten wewnętrzny konflikt stanowi centralną część rozwoju postaci Beana w całej historii.
