Istoty ludzkie *dokonują* metamorfozy. Ciągle zmieniają swoją tożsamość. Jednak każda nowa tożsamość żyje w złudzeniu, że zawsze była w posiadaniu ciała, które właśnie podbiła.
(Human beings *do* metamorphose. They change their identity constantly. However, each new identity thrives on the delusion that it was always in possession of the body it has just conquered.)
Istoty ludzkie znajdują się w stanie ciągłej transformacji, często zmieniając swoją tożsamość w trakcie poruszania się przez życie. Ta trwająca metamorfoza sugeruje, że zmiana jest nieodłączną częścią bycia człowiekiem, gdzie każda wersja siebie jest reakcją na nowe doświadczenia i okoliczności. Ta dynamiczna natura ukazuje naszą zdolność do ewolucji, adaptacji i uwzględniania różnych aspektów nas samych w miarę rozwoju.
Jednak w tej transformacji jest paradoks. Każda nowa tożsamość często trzyma się przekonania, że istniała zawsze, przyćmiewając poprzednie ja, które zrzuciła. To złudzenie tworzy poczucie ciągłości, łącząc przeszłość i teraźniejszość, idealizując jednocześnie nasz obecny stan. Podkreśla złożoność tożsamości i sposób, w jaki godzimy naszą historię z naszą ewoluującą naturą.
