Mówię tylko, że ja... żałuję, że wszyscy inni mają dziewiętnaście szans, a tylko ja jestem ograniczony do jednej szansy na kontynuację moich genów. Ponieważ wierzysz, że twoje geny przyniosą wielkie błogosławieństwo rodzajowi ludzkiemu. Ram pomyślał o tym przez chwilę, myślę, że właśnie w to wierzy całym sercem każdy dorastający mężczyzna.
(I'm just saying that I...I regret that everybody else has nineteen chances, and only I am limited to a single chance for my genes to continue.Because you believe your genes would confer a great blessing upon the human race.Ram thought about this for a moment, I suppose that's what every adolescent male believes with his whole heart.)
Fragment „Pathfinder” Orsona Scotta Carda odzwierciedla przejmujący moment, w którym postać wyraża żal z powodu ograniczeń nałożonych na możliwość przekazywania swoich genów. Podkreśla to poczucie frustracji spowodowanej ograniczeniem się do jednej szansy, podczas gdy inni wokół niego wydają się mieć wiele możliwości. Ten proces myślowy nawiązuje do głębszych tematów dziedzictwa, dziedzictwa i ludzkiego pragnienia pozostawienia śladu na świecie.
Dodatkowo fragment ten podkreśla powszechne wśród młodych mężczyzn przekonanie, że ich cechy genetyczne są nadrzędne. Bohater Ram, rozważając tę koncepcję, zdaje sobie sprawę, że takie uczucia są powszechne wśród nastolatków, ukazując naturalną skłonność do poczucia własnej wartości i nadzieję na własne znaczenie w kontynuacji rasy ludzkiej.
