Nie miało znaczenia, że był genialny, oddany i dobry. Był dzieckiem. Był młody. Nie, nie jest, pomyślał Ender. Mały, tak. Bur Bean stoczył bitwę, w której cała armia była zależna od niego i żołnierzy, którym dowodził. i spisał się znakomicie, i zwyciężył. Nie ma w tym żadnej młodości. Żadnego dzieciństwa.
(It didn't matter he was brilliant and dedicated and good. He was a child. He was young.No he isn't, thought Ender. Small, yes. Bur Bean has been through a battle with a whole army depending on him and on the soldiers that he led. and he performed splendidly, and the won. There's no youth in that. No childhood.)
W „Grze Endera” główny bohater, Ender, zmaga się z postrzeganiem młodości i dojrzałości. Podczas gdy inni postrzegają Groszka jedynie jako dziecko, Ender przyznaje, że Groszek sprawdził się w walce, dowodząc armią i osiągając zwycięstwo. To doświadczenie odsuwa pojęcie dzieciństwa, pokazując, że w młodych osobach mogą istnieć zdolności i odpowiedzialność.
Ender zastanawia się nad często sprzecznymi poglądami na temat wieku i kompetencji. Rozumie, że zdolności i osiągnięcia młodych osób, takich jak Bean, wykraczają poza ich wiek, odzwierciedlając głębię doświadczenia, która przeczy ich młodości. Ta świadomość skłania do głębszego zastanowienia się nad tym, jak społeczeństwo postrzega i nie docenia potencjału młodych ludzi.
