Cytat zagłębia się w twórczy świat dzieci i w to, że ich zabawki ucieleśniają coś więcej niż tylko przedmioty nieożywione – stają się towarzyszami, powiernikami, a nawet przedłużeniem ich własnej osobowości. To uczucie podkreśla czystą, niefiltrowaną kreatywność, jaką posiadają dzieci, gdzie prosta zabawka może przekroczyć swoją materialną naturę i zacząć żyć własnym życiem w umyśle dziecka. Proces animacji, zwłaszcza animacji poklatkowej, doskonale nadaje się do uchwycenia tej magii, ponieważ polega na pieczołowitym ożywianiu statycznych obiektów klatka po klatce. W przeciwieństwie do animacji cyfrowej, animacja poklatkowa zachowuje namacalną, ręcznie wykonaną jakość, wywołując poczucie nostalgii i autentyczności. Przypomina nam, że animacja zabawki to nie tylko proces techniczny, ale forma opowiadania historii łącząca rzeczywistość i wyobraźnię. W szerszym znaczeniu cytat ten podkreśla znaczenie zabawy i wyobraźni w rozwoju człowieka. Zabawki to coś więcej niż tylko rozrywka; służą jako narzędzia sprzyjające kreatywności, empatii i ekspresji emocjonalnej. Co więcej, możliwość tchnięcia życia w te obiekty za pomocą animacji poklatkowej oferuje wnikliwą metaforę tego, jak sztuka i opowiadanie historii mogą ożywiać nasz wewnętrzny świat i wyrażać złożone emocje. Zaprasza nas do refleksji nad tym, jak wszyscy, na pewnym poziomie, staramy się ożywiać nasze własne pomysły, marzenia i aspiracje, nadając kształt i ruch temu, co w przeciwnym razie mogłoby pozostać obojętne. Ostatecznie cytat dotyka ponadczasowego ludzkiego pragnienia tworzenia i urzeczywistniania naszych wewnętrznych wizji, czy to poprzez zabawki, sztukę czy film.