Nic nie wydaje się warte zachodu. Moje myśli są stare. Myślałem już o nich wszystkich. Jaki w końcu pożytek z życia, Aniu?
(Nothing seems worthwhile. My very thoughts are old. I've thought them all before. What is the use of living after all, Anne?)
W „Ani z wyspy” L.M. Montgomery’ego bohaterka wyraża głęboką egzystencjalną rozpacz, poczucie, że w jej życiu nic nie ma wartości. Zastanawia się nad swoimi myślami i zauważa, że wydają się nieaktualne i powtarzalne, co prowadzi ją do zakwestionowania celu jej istnienia. To poczucie daremności mocno ciąży na jej duchu, wskazując na jej walkę o znalezienie sensu w pozornie monotonnej rzeczywistości.
Poprzez ten emocjonalny zamęt bohater zmaga się z głębokimi wyzwaniami życia i poszukiwaniem celu. Sentyment uchwycony w jej cytacie uosabia moment bezbronności, w którym osobista introspekcja ujawnia wewnętrzny kryzys. Podkreśla powszechną walkę o poszukiwanie sensu życia, zwłaszcza gdy czuje się odłączony od własnych myśli i doświadczeń.
