Tak wiele jest dla nas na świecie, jeśli tylko mamy oczy, które mogą to zobaczyć, serce, które je kocha i ręce, które sami je zbieramy – tak wiele w mężczyznach i kobietach, tak wiele w sztuce i literaturze, tak wiele wszędzie, czym możemy się zachwycać i za co możemy być wdzięczni.
(There is so much in the world for us if we only have the eyes to see it, and the heart to love it, and the hand to gather it ourselves- so much in men and women, so much in art and literature, so much everywhere in which to delight, and for which to be thankful for.)
Cytat z „Ani z wyspy” L.M. Montgomery’ego podkreśla bogactwo otaczającego nas świata. Sugeruje, że w życiu jest mnóstwo piękna i inspiracji, pod warunkiem, że jesteśmy na tyle otwarci i świadomi, aby je rozpoznać. Autorka podkreśla znaczenie nastawienia doceniającego, dzięki któremu dostrzegamy nie tylko powierzchowne, ale także głębsze radości i wartości w ludziach, sztuce, literaturze i naturze.
Taka perspektywa zachęca do wdzięczności i proaktywnego podejścia do doświadczania życia. Oznacza to, że mamy zdolność do aktywnego angażowania się w nasze otoczenie i relacje, co może prowadzić do bardziej satysfakcjonującej egzystencji. Pielęgnując naszą zdolność dostrzegania piękna i wyrażania miłości, możemy odkryć niezliczone powody do wdzięczności i znajdować radość w otaczających nas codziennych chwilach.
