Na świecie jest tak wiele dla nas wszystkich, jeśli tylko mamy oczy, aby to zobaczyć, serce, które je kocha, i rękę, która zbiera to dla siebie. Tyle w mężczyznach i kobietach, tyle w sztuce i literaturze, tyle wszędzie, czym można się zachwycać i za co być wdzięcznym.
(There is so much in the world for us all if we only have the eyes to see it, and the heart to love it, and the hand to gather it to ourselves. So much in men and women, so much in art and literature, so much everywhere in which to delight and for which to be thankful.)
W „Ani z wyspy” L.M. Montgomery przekazuje mocny przekaz o obfitości piękna i radości obecnych na świecie. Podkreśla, że jeśli otworzymy oczy na otoczenie, przyjmiemy w sercu miłość i aktywnie będziemy sięgać po doświadczenie życia, możemy odkryć mnóstwo czekających na nas cudów. Ta perspektywa zachęca nas do docenienia bogactwa ludzi, kreatywności i natury, sugerując, że spełnienie jest dostępne, jeśli chcemy go szukać.
Cytat służy jako przypomnienie, aby kultywować postawę wdzięczności i otwartości. Montgomery sugeruje, że radość można znaleźć nie tylko we wspaniałych chwilach, ale w otaczających nas codziennych doświadczeniach. Dostrzegając potencjał rozkoszowania się sztuką, relacjami i całym światem, możemy pielęgnować głębsze uznanie dla życia i wszystkich jego ofiar, rozwijając poczucie wdzięczności i połączenia z naszym otoczeniem.
