Kiedy dobiegała kresu jednego życia, nie wolno jej było stawić czoła następnemu z kurczącym się strachem przed czymś zupełnie innym – czymś, do czego nie nadawały się jej przyzwyczajone myśli, ideały i aspiracje. Drobne rzeczy w życiu, słodkie i doskonałe na swoim miejscu, nie mogą być tym, dla czego się żyje; należy szukać tego, co najwyższe i podążać za nim; życie w niebie musi rozpocząć się tu na ziemi.
(When she came to the end of one life it must not be to face the next with the shrinking terror of something wholly different-something for which accustomed thought and ideal and aspiration had unfitted her. The little things of life, sweet and excellent in their place, must not be the things lived for; the highest must be sought and followed; the life of heaven must be begun here on earth.)
Ten cytat z „Ani z Zielonego Wzgórza” L.M. Montgomery’ego podkreśla znaczenie prowadzenia życia zgodnego z ideałami i aspiracjami. Autorka sugeruje, aby nie stawić czoła kolejnemu etapowi życia ze strachem przed nieznanym, lecz potraktować go jako kontynuację podróży. Ważne jest, aby dążyć do najwyższych celów i nie dać się pochłonąć trywialnym aspektom codziennej egzystencji.
Montgomery przekazuje, że małe przyjemności w życiu są cenne, ale nie powinny być jedynym celem życia. Zamiast tego jednostki powinny starać się kultywować życie, które odzwierciedla ich najwyższe wartości i zasady, pozwalając im doświadczyć poczucia spełnienia i celu. Idea rozpoczęcia tworzenia „życia w niebie” na ziemi jest wezwaniem do pielęgnowania i realizowania znaczących aspiracji przez całe życie.
