Christian Dior'un bu sözü, moda tasarımının doğasında var olan sanatı ve kavramsal zarafeti çok güzel bir şekilde özetliyor. Bir elbiseyi geçici bir mimari biçimi olarak görmek, giysinin işlevselliği estetikle harmanlayarak insan formunun etrafında geçici, sanatsal bir yapı inşa etme biçimini vurgular. Moda da mimarlık gibi orantıları, dengeyi ve uyumu dikkate alır; ancak bunu, mevsimlere göre değiştirilebilen, uyarlanabilen veya atılabilen kumaş ve tasarım gibi geçici bir araçla yapıyor. Dior'un bakış açısı, elbiselerin yalnızca kullanışlılık veya görünüm için değil, kadın formunun doğal güzelliğini şekillendiren ve yükselten dikkatle düşünülmüş yapılar olarak üretildiğini vurguluyor. Bu yaklaşım, giyimi salt bir örtü olmaktan çıkarıp ifade edici bir sanat biçimine yükseltiyor. Aynı zamanda modanın dönüştürücü gücüne, iyi tasarlanmış bir elbisenin bireyin görünüşünü ve özgüvenini nasıl yeniden tanımlayabileceğine, algıları nasıl şekillendirebileceğine ve farklı kimlikler aktarabileceğine dair farkındalığı da artırıyor. Dahası, orantıya, harekete ve akışkanlığa saygı gösteren ve aynı zamanda geçici ama etkili bir varlığı koruyan giysiler yaratmanın gerektirdiği ustalığa işaret ediyor. Hızlı modanın sıklıkla hakim olduğu bir çağda, Dior'un bu sözü, modanın, kadın güzelliğini akıllı, heykelsi tasarımlarla kutlayan geçici ama derin bir sanat olarak tanınmasını teşvik ediyor. Sonuçta bu bakış açısı, hem tasarımcıları hem de kullanıcıları, giyimi dinamik, sanatsal ve sofistike bir form, insan formunu tamamlayan ve yücelten geçici bir mimari harikası olarak takdir etmeye teşvik eder.

---Christian Dior---