Michael Bennet'in bu sözü eğitim reformunun ve toplumsal refahın temel bir direğinin altını çiziyor. Etkili öğretim, çocuğun akademik ve kişisel gelişiminin temel taşıdır. Nitelikli eğitimcilere erişim yalnızca sınav puanlarını veya akademik sonuçları iyileştirmez; Yörüngeleri şekillendirir, ufukları genişletir ve aksi takdirde kapalı kalacak gelecekteki fırsatlara kapılar açar. Öğretmenler yetenekli ve adanmış olduklarında, öğrencilerde merak uyandırma, eleştirel düşünmeyi geliştirme ve özgüvenlerini geliştirme becerisine sahip olurlar. Bu alıntı, bu tür eğitimcilere adil erişimin coğrafi, ekonomik ve sosyal engelleri aşması gerektiğine dair ilgi çekici bir hatırlatma görevi görüyor.

Bunun kritik bir ulusal öncelik olmasının bir nedeni, eğitimdeki eşitsizliklerin sıklıkla daha derin sistemik eşitsizlikleri yansıtmasıdır. Yetersiz hizmet alan topluluklar sıklıkla nitelikli ve tutkulu öğretmen eksikliğiyle karşı karşıya kalıyor ve bu da sınırlı kaynak döngüsüne ve öğrenci başarısının düşmesine neden oluyor. Etkili öğretmenlerin mevcudiyetinin tüm okullarda, özellikle de dışlanmış ve kırsal bölgelerde arttırılması, bu eşitsizliği doğrudan ortadan kaldırmaktadır. Toplum, geçmişi ne olursa olsun her çocuğun iyi eğitimcilerden öğrenebilmesini sağlayarak, yalnızca bireysel geleceklere değil aynı zamanda vatandaşlarının kolektif tutarlılığına ve canlılığına da yatırım yapar.

Üstelik yetenekli öğretmenlere erişime öncelik verilmesi, insan sermayesine değer veren ve eğitimi eşitlik için dönüştürücü bir araç olarak tanıyan uzun vadeli bir vizyonu yansıtıyor. Etkili öğretim yalnızca müfredatın uygulanmasıyla ilgili değildir; öğrencilerle bağlantı kurmak, onların benzersiz ihtiyaçlarına uyum sağlamak ve tüm öğrencilerin görüldüklerini ve motive olduklarını hissettikleri bir ortamı teşvik etmekle ilgilidir. Bunu ulusal bir öncelik haline getirmek, güçlü finansman, sağlam politikalar, mesleki gelişim ve öğretmenlerin yenilik yapma ve gelişme konusunda saygılı bir şekilde güçlendirilmesi anlamına gelir.

Bu alıntı aynı zamanda eğitim sistemleri içindeki katmanlı öncelikler üzerine daha geniş bir düşünceyi de davet ediyor. Mükemmel öğretmenlere erişimin sağlanması müfredat uygunluğu, kültürel duyarlılık, yeterli altyapı ve toplum katılımı ile el ele gitmelidir. Ancak eğitim reformuna öncülük etmek için temel bir unsurun seçilmesi gerekiyorsa, öğretim kadrosunun kalitesine yatırım yapmak mantıklı ve insani bir seçim olarak ortaya çıkıyor. Yetenekli öğretmenlerin sadece akademik becerileri değil aynı zamanda sosyal ve duygusal gelişimi de etkileyen çarpan etkisi, bu prensibi sadece stratejik değil aynı zamanda etik açıdan da zorunlu kılmaktadır.

Sonuçta, Michael Bennet'in bu açıklaması acil bir eylem çağrısını özetliyor. Bu bize, öğretmen kalitesi ve erişilebilirlik taahhüdü olmadan eğitim eşitliğinin eksik olduğunu hatırlatır. Politika yapıcıları, eğitimcileri ve halkı, toplumun eğitime ve onu kolaylaştıranlara ne kadar değer verdiğini düşünmeye teşvik eder. Böyle bir ulusal öncelik olmadan, yukarı doğru hareketlilik ve sosyal adalet aracı olarak eğitim vaadi yerine getirilmemiştir.