Ünlü olarak Barry Goldwater'a atfedilen bu alıntı, siyaset ve ahlak felsefesinin karmaşıklıkları üzerine kışkırtıcı bir bakış açısı sunuyor. Özellikle özgürlük ve adalet arayışında, ılımlılık ve sağduyunun her zaman erdem olduğu yönündeki yaygın varsayıma meydan okuyor. Goldwater'ın özgürlüğün savunulmasında aşırılığın kabul edilebilir olduğu yönündeki iddiası, tehditler veya baskılar karşısında bazen temel özgürlükleri korumak için güçlü ve uzlaşmaz duruşların gerekli olduğunu göstermektedir. Bu perspektif, artan yaklaşımların veya ılımlılığın tiranlık veya baskıyla etkili bir şekilde mücadele etmekte başarısız olabileceği, kayıtsızlık veya eylemsizlik riskiyle karşı karşıya kalabileceği bağlamlarda anlaşılabilir. Tersine, adalet arayışında ılımlılığın bir erdem olmadığını öne süren alıntının ikinci kısmı, ılımlı veya tereddütlü yaklaşımların doğasında olan kayıtsızlık, kayıtsızlık ve adaletsizlik potansiyeli hakkında soruları gündeme getiriyor. Adaletsizlikleri düzeltirken proaktif ve hatta radikal bir duruşu savunuyor gibi görünüyor; gerçek adaleti geliştirirse ahlaki kusurun veya iddialılığın haklı gösterilebileceğini vurguluyor. Alıntı, özünde, ilkeli aktivizm ile temkinli diplomasi arasındaki denge üzerine düşünmeye davet ediyor. Koşulları bireysel olarak değerlendirmenin öneminin altını çiziyor ve ılımlılığa katı bir şekilde bağlı kalmanın bazen hayati ilerlemeyi engelleyebileceğini öne sürüyor. Aşırıcılık doğası gereği tehlikeler taşısa da Goldwater'ın sözleri, uğruna savaşmaya değer ilkelerin, geleneksel bir bakış açısından aşırı görünseler bile, sarsılmaz bir bağlılık gerektirebileceğini ima ediyor. Sonuçta bu, bazen ahlaki seçimlerin temel hakları korumak ve gerçek adaleti sağlamak için radikal görünebileceğini kabul ederek, ahlaki seçimlerimizin bağlamını ve çıkarlarını değerlendirmeye yönelik bir çağrıdır.