Bu alıntı, doğru hedefler peşinde koşarken ahlak ve beceriklilik konusunda pragmatik bir görüşü yansıtıyor. Sonuçlar, manevi veya hayırseverlik çalışmalarının ilerletilmesi gibi daha büyük bir iyiliğe hizmet ettiğinde etik saflığın esnek olabileceğini öne sürüyor. Şüpheli kaynaklardan elde edilen paranın bile iyi amaçlar için kullanıldığında kabul edilebilir olabileceği fikri, amaçların araçları meşrulaştırmasıyla ilgili karmaşık ahlaki tartışmalara değiniyor. Alıntı birçok yönden idealizm ile gerçek dünyadaki sınırlamalar arasındaki gerilimi vurguluyor ve bizi asil bir davayı takip etmenin etik kuralları esnetmeyi haklı gösterip gösteremeyeceğini düşünmeye sevk ediyor. Aynı zamanda, özellikle kaynakların kıt olduğu bağlamlarda, hayırseverlik veya dini çalışmalarda bazen gerekli olan etkinin, gücün ve tavizlerin doğası üzerine düşünmeye teşvik eder. Bazıları bu bakış açısını tartışmalı ve hatta dürüstlük ilkeleriyle çelişkili bulabilirken, diğerleri bunu hayatın karmaşık gerçekliğinde mükemmel ahlaki saflığa nadiren ulaşılabileceğinin pratik bir kabulü olarak görebilir. Sonuçta bu alıntı, nihai amaç yararlı bir iş olduğunda, bireyleri ahlaki saflığa sıkı sıkıya bağlı kalmak yerine olumlu sonuçlara daha fazla odaklanmaya teşvik ederek, etik konusunda incelikli bir değerlendirmeyi teşvik ediyor. Bazen ahlaki açıdan belirsiz seçimlerin daha büyük bir iyilik uğruna yapıldığının farkına vararak, bizi karşılaştığımız kusurlu gerçeklerle arzuladığımız idealleri uzlaştırmaya davet eder. Bireyler ve kuruluşlar hayırseverlik, kalkınma ve sosyal adaletin karmaşık ahlaki ortamlarında gezinirken, bu tür düşünceler günümüzde de geçerliliğini koruyor.