James Thurber'ın bu alıntısı, yaşamlarımızdaki mevcudiyetin ve farkındalığın gücüne dair derin bir hatırlatma görevi görüyor. Bizi, şimdiki ana dair net, odaklanmış bir farkındalık geliştirerek, her ikisi de zihinsel ve duygusal enerjimizi tüketebilen geçmiş şikayetlerin ve gelecekteki kaygıların zincirlerinden kurtulmaya teşvik eder. Geçmişe dair öfke muhakeme yeteneğimizi bulanıklaştırıp iyileşmeyi engelleyebilir; geleceğe dair korku ise bizi felç edip ilerlemeyi engelleyebilir. Thurber'in sözleri bizi uyanık ve dikkatli bir duruş benimseyerek bu iki uç noktayı aşmaya davet ediyor. "Çevremizde farkındalık içinde" yaşamak, kişinin yakın çevresi, deneyimleri ve etkileşimleri hakkında anlayış ve takdir geliştirmesini, böylece dengeli, ayakları yere basan bir zihniyeti geliştirmeyi gerektirir.

Dikkat dağıtıcı şeyler ve belirsizliklerle dolu bir dünyada, bu alıntı, kendimizi buraya ve şimdiye demirlememiz için bir rehber olarak derinden yankılanıyor. Farkındalık sadece şimdiki zamanda daha ustaca ilerlememize yardımcı olmakla kalmaz, aynı zamanda pişmanlık ya da korkunun yol açtığı kargaşaya karşı bizi duygusal olarak güçlendirir. Mevcut olmak, bilinçli ve şefkatli seçimler yapma yeteneğimizi geliştiren empatiyi, içgörüyü ve netliği geliştirir.

Üstelik bu yaklaşım, farkındalığı ve mevcudiyeti tatmin edici, neşeli bir yaşamın anahtarı olarak vurgulayan birçok manevi ve felsefi öğretiyle yakından uyumludur. Thurber'in basit ama etkili formülasyonu, eskimeyen bir dersi kısa ve öz bir şekilde özetliyor: huzurumuz ve etkililiğimiz, dikkatimizin bulunduğu yerde yatar. Farkındalığı uygulamak, her anın zenginliğinden faydalanmamızı, daha az acı ve daha fazla bağlantıyla hayat yaratmamızı sağlar.