Vic Braden'ın bu sözü, başarılı olanlar ile olamayanlar arasındaki zihniyet farklılıklarına dair derin bir fikir veriyor. Kaybedenlerin veya başarılı olamayanların, çok fazla farklı strateji veya yaklaşım deneyerek kendilerini zayıflatma eğiliminde olduklarını öne sürüyor. Bunun tersine, şampiyonlar, başkalarına tekrarlanan veya heyecan verici görünmeseler bile, birkaç temel teknik veya güçlü yön üzerinde uzmanlaşmaya adanmış bir şekilde odaklanırlar. Bu bakış açısı tutarlılığın, ustalığın ve bilinçli uygulamanın değerini vurgular. Gerçek mükemmellik, yeniliğin veya dikkat dağıtıcı şeylerin peşinde koşmak yerine, bir becerinin veya yaklaşımın ikinci doğaya ve son derece etkili hale gelinceye kadar geliştirilmesinden gelir. Hayatın birçok alanında (spor, sanat, iş veya kişisel gelişim) temel becerilerin ustaca tekrarlanması çoğu zaman başarıya yol açar. Eylemlerdeki çeşitliliğin veya çeşitliliğin her zaman daha iyi sonuçlara yol açtığı yönündeki popüler inanca meydan okuyor; bunun yerine kasıtlı odaklanma ve 'aynı eski sıkıcı şeyleri' yapmaktan gurur duymanın şampiyonların ayırt edici özelliği olabileceğini öne sürüyor. Bu aynı zamanda kendi alışkanlıklarımız üzerinde düşünmeye de ilham verebilir: Çabalarımızı derinliği olmayan birçok şeye mi dağıtıyoruz, yoksa bizi başarıya götürecek temel uygulamalara mı odaklanıyoruz? Sadeliği ve derinliği savunmak daha az çekici olabilir, ancak bu alıntının da ima ettiği gibi daha üretken ve sonuçta ödüllendiricidir.