Ara sıra söylemem gereken bazı resimler komik olacak diye düşünüyorum. Bu kadar çok olduğunda, tüm engelleri kaldırıp, onu daha fazla bir gülünç hale getirebilirsiniz.
(Some of the pictures I must say every now and then I just think are going to be funny. When it gets that much, you might as well just pull out all the stops and make it more of a burlesque.)
Martin Mull'un bu alıntısı mizah ve eğlencenin doğasına mizahi bir bakış açısı sunuyor. Resimler gibi görsel içerik giderek absürt veya abartılı hale geldiğinde, komedi veya müstehcen unsurları tamamen benimsemenin ve onu vodvil benzeri bir performans biçimine dönüştürmenin daha etkili olabileceğini öne sürüyor. İşin özü, bir konunun yalnızca eğlenceli olmayı bırakıp bunun yerine abartılı, çoğu zaman müstehcen unsurlarla eğlendirmek için tasarlanmış bir gösteriye dönüştüğü noktanın farkına varılmasında yatmaktadır. Mull'un sözleri, sınırları zorlamaya, teatralliği benimsemeye ve durumun gerektirdiği şekilde eğlence değerini yükseltmeye yönelik şakacı bir tutumu yansıtıyor. Bu aynı zamanda mizahın genellikle izleyiciyi meşgul etmek için içeriğin artırılmasını veya yoğunlaştırılmasını içerdiğine dair daha geniş bir fikre de işaret ediyor. Üstelik bu alıntı, yaratıcı ifadeye dair bir yorum olarak da görülebilir; akılda kalıcı bir etki yaratmak için tiyatronun ne zaman devreye sokulması gerektiğini bilmek. Komedinin öznel olduğuna ve bazı durumlarda her şeyi ortaya koymanın incelik kısıtlamalarını ortadan kaldırabileceğine, basit bir şakayı veya resmi tam gelişmiş bir performansa dönüştürebileceğine dair temel bir kabul var. Sonuç olarak, Mull'un gözlemi zamanlamanın, bağlamın ve komedi etkisi için abartma isteğinin öneminin altını çizerek yaratıcıları ve sanatçıları durum gerektirdiğinde içlerindeki şovmenliği cesurca benimsemeye teşvik ediyor.
