Kederin sarhoşluğu da vardır ki bu da iyidir.
(There is a drunkenness to grief, which is good.)
Alıntı, kederin bir tür sarhoş edici durumu tetikleyebileceğini öne sürüyor; belki de derin üzüntü yaşamanın tuhaf bir netlik veya duygusal rahatlama biçimi sunabileceğini ima ediyor. Kederin karmaşık doğasını vurguluyor; bu hem acı verici hem de garip bir şekilde canlandırıcı olabiliyor; sanki kedere gömülmek kişinin bir an için kendini unutmasına veya dünyayı farklı görmesine olanak tanıyormuş gibi. Böyle bir bakış açısı, acının yoğunluğunu insan deneyiminin hayati bir parçası olarak kabul ederek, üzüntüyü iyileşmenin bir parçası olarak benimsemeyi teşvik eder. Sarhoşluk metaforu yasın kafa karıştırıcı, özgürleştirici ve bazen de aydınlatıcı yönlerini yakalayarak duygusal kırılganlığın daha derin anlaşılmasını sağlar.
