ნამდვილი პოეტის თითოეულ დასამახსოვრებელ ლექსს ორჯერ ან სამჯერ მეტი წერილობითი შინაარსი აქვს.
(Each memorable verse of a true poet has two or three times the written content.)
ეს ციტატა მჭევრმეტყველად ასახავს პოეზიას თანდაყოლილ სიღრმესა და სიმდიდრეს, განსაკუთრებით კი ნამდვილი პოეტის ხელიდან. ის ვარაუდობს, რომ სიტყვები ზედაპირზე არის უბრალოდ შესასვლელი წერტილი; მათ ქვეშ დევს მნიშვნელობის, ემოციისა და გამჭრიახობის მრავალი ფენა. ერთი დასამახსოვრებელი ლექსი მხოლოდ ერთ მარტივ იდეას არ გადმოსცემს; სამაგიეროდ, ის ერთმანეთში ერწყმის რთულ გამოსახულებებს, ემოციებს და ფილოსოფიურ რეფლექსიას, რომლებიც განსხვავებულად ჟღერს მკითხველის პერსპექტივისა და გამოცდილების მიხედვით.
პოეზიაში ჩადებული ძალა მნიშვნელობის ამ სიმკვრივიდან მოდის. პირდაპირი პროზისგან განსხვავებით, პოეზია მოგვიწოდებს შეანელოთ და დატკბეთ თითოეული სიტყვისა თუ ფრაზისგან, რადგან ვიცით, რომ მისი სრული არსი შეიძლება გადაიზარდოს უშუალო კითხვის მიღმა. ეს ფენა ხელს უწყობს განმეორებით კითხვას, დებატებსა და ინტერპრეტაციებს, ყოველ ჯერზე ამდიდრებს მკითხველის შინაგან სამყაროს.
უფრო მეტიც, ის ხაზს უსვამს პოეტის ოსტატობას და ხელობას, რომელმაც გულდასმით უნდა შეარჩიოს სიტყვები, რომლებიც ატარებენ მრავალ კონოტაციას, ტონს და შესაძლებლობებს მჭიდრო შეზღუდვების ფარგლებში. მნიშვნელობის ეს შეკუმშვა არის ის, რაც პოეზიას ანიჭებს უნიკალურ შესაძლებლობას, გამოიწვიოს აზროვნება, თანაგრძნობა და ემოციური კავშირი ასე ღრმად და მტკიცედ.
უფრო ფართო გაგებით, ეს იდეა შეიძლება გავრცელდეს ხელოვნებისა და კომუნიკაციის მრავალ ფორმაზე, სადაც ზედაპირის ელემენტები ემსახურება კარს უფრო მნიშვნელოვანი, ხშირად გამოუთქმელი ჭეშმარიტებისკენ. ის გვაიძულებს დავაფასოთ შემოქმედებითი ნამუშევრების სირთულე და დახვეწილობა და გვახსენებს, რომ აზრიანი გამოხატულება ხშირად სცდება იმას, რაც მაშინვე ჩანს ან ისმის.
---ალფრედ დე მუსეტი---
