ადამიანებს ყოველთვის შეიძლება ეყრდნობოდეთ, რომ ენერგიულად გამოიყენონ ღვთისგან ბოძებული უფლება, იყვნენ სულელები.
(Human beings can always be relied upon to exert, with vigor, their God-given right to be stupid.)
ეს ციტატა იუმორისტულად და გარკვეულწილად ცინიკურად ხაზს უსვამს ადამიანური ბუნების ფუნდამენტურ ასპექტს: ტენდენციას ხშირად აირჩიონ უმეცრება ან სისულელე, მიუხედავად ინტელექტისა და რაციონალური აზროვნების უნარისა. ეს იმაზე მეტყველებს, რომ ჩვენი მიდრეკილება სისულელისკენ თითქმის თანდაყოლილია, ეს უფლება, რომელიც მზად ვართ ენერგიულად დავიცვათ. ასეთი განცხადება იწვევს საზოგადოებაში, პოლიტიკასა და ყოველდღიურ ცხოვრებაში ქცევებსა და გადაწყვეტილებებზე დაფიქრებას, სადაც არაგონივრული არჩევანი კეთდება დარწმუნებით. ეს მიუთითებს ადამიანის სიმამაცეს ან სიჯიუტეს რწმენასა თუ ქმედებებზე, რომლებიც აშკარად ირაციონალურია, შესაძლოა გამოწვეული იყოს ემოციებით, ტრადიციებით ან დეზინფორმაციით. ციტატა ასევე გულისხმობს, რომ რამდენადაც ეს ტენდენცია იმდენად არის ფესვგადგმული, განმანათლებლობის, განათლებისა და გონიერების მცდელობები ხშირად აწყდება მძიმე ბრძოლას ჩვენი თანდაყოლილი ან ჩვეული მიდრეკილებების წინააღმდეგ. ის გვაძლევს გამოწვევას, ვაღიაროთ საკუთარი მიკერძოება და სისულელე, მოვუწოდებთ თავმდაბლობას და თავმდაბლობას ცოდნის ძიებაში. მიუხედავად მისი იუმორისტული ტონისა, ის კრიტიკული აზროვნებისა და თვითშემეცნების მნიშვნელობის დამამშვიდებელ შეხსენებას ემსახურება. იმის გაგება, რომ ეს მიდრეკილება არსებობს, შეიძლება აღძრას პიროვნული და საზოგადოებრივი ძალისხმევა ზრდისა და სწავლისკენ, რაც ნაკლებად მიდრეკილნი ვართ სისულელეების მიმართ ჩვენი დაუცველობის აღიარებით. უფრო მეტიც, ის ხაზს უსვამს იმას, რომ ჩვენივე სისულელეების წინააღმდეგ ბრძოლა არის უწყვეტი და შესაძლოა საყოველთაო, მაგრამ ეს არ ამცირებს განმანათლებლობისკენ სწრაფვის ღირებულებას. დეზინფორმაციითა და გაყოფით სავსე სამყაროში, ამ ტენდენციის აღიარებამ შეიძლება ხელი შეუწყოს მოთმინებას, თანაგრძნობას და მუდმივი თვითგაუმჯობესებისა და კოლექტიური სიბრძნისადმი ერთგულებას.
