არ მჯერა, რომ საფლავებში ვიწექით და გვაინტერესებდა, კარგად გავატარეთ თუ არა ჩვენი ცხოვრება. არ მჯერა, რომ საფლავებში ვიწექით და ვიოცნებებდით იმაზე, რაც შეიძლება ვყოფილიყავით.
(I can't believe that we would lie in our graves wondering if we had spent our living days well. I can't believe that we would lie in our graves dreaming of things that we might have been.)
ეს ციტატა ხაზს უსვამს მნიშვნელოვანი და ავთენტური ცხოვრების მნიშვნელობას. ეს გვაძლევს გამოწვევას, რომ ფოკუსირება მოახდინოთ ჩვენი დროის მაქსიმალურ გამოყენებაზე, ვიდრე სინანულის გამოტოვებული შესაძლებლობების ან იმაზე ოცნების შესახებ, რაც შეიძლებოდა ყოფილიყო. ის ემსახურება როგორც მძლავრ შეხსენებას, რომ პრიორიტეტულად მივცეთ საქმეები, რომლებიც შეესაბამება ჩვენს ვნებებსა და ღირებულებებს, რაც უზრუნველყოფს იმას, რომ როდესაც ჩვენი დრო მოვა, ჩვენ შევძლებთ დასასრულის წინაშე სინანულის გარეშე. ამ აზროვნების მიღება ხელს უწყობს პიროვნულ ზრდას და შესრულებას, გვაიძულებს ვიცხოვროთ მიზანმიმართულად და მთელი გულით.
