ახლო მეგობრების წინაშე არც კი ვმღერი. სამარცხვინოა. არც მაშინ ვმღერი როცა მარტო ვარ. უბრალოდ ხალისიანად ვჩურჩულებ.
(I don't even sing in front of really close friends. It's embarrassing. I don't really sing when I'm alone, either. I just hum enjoyably.)
ეს ციტატა ავლენს თავმდაბლობისა და დაუცველობის გრძნობას პირადი გამონათქვამების მიმართ, როგორიცაა სიმღერა. ის ხაზს უსვამს იმას, თუ როგორ ზოგჯერ, პირად მომენტებშიც კი, თავს არიდებთ საქმიანობებს, რომლებიც სიხარულს გვაძლევს თვითშეგნების გამო. ასეთი დაუცველობის აღიარებაზე თავმდაბლობა ხელს უწყობს ურთიერთდამოკიდებულებას და გვახსენებს, რომ ყველას აქვს საკუთარი თავის ეჭვის მომენტები. ამ პატარა არასრულყოფილების მიღებამ საბოლოოდ შეიძლება გამოიწვიოს უფრო დიდი თვითშეფასება და კომფორტი ჩვენს ნამდვილ მეთან.
