არ ვიცი, რატომ ეგონათ, რომ პენსიაზე გავედი.
(I don't know why people thought I was retiring.)
ბილი ჯოელის შენიშვნა ასახავს სენტიმენტს, რომელიც ხშირად გვხვდება დიდებისა და საზოგადოების აღქმის სამყაროში. იგი ხაზს უსვამს იმას, თუ როგორ შეიძლება სწრაფად გავრცელდეს ჭორები და ვარაუდები, რომლებიც ზოგჯერ მოწყვეტილია ინდივიდის განზრახვების ან გეგმების რეალობას. განცხადება იწვევს დაფიქრებას თავად პენსიაზე გასვლის ბუნებაზე - ეს ეხება არა მხოლოდ სამუშაოს შეწყვეტას, არამედ იმასაც, თუ როგორ ირჩევს ადამიანი საკუთარი განზრახვების კომუნიკაციას და როგორ აღიქვამს მათ საზოგადოება. ზოგჯერ გულშემატკივრებმა ან მედიამ შეიძლება დუმილი ან შემცირებული აქტივობა განმარტოს, როგორც პენსიაზე გასვლა, მაგრამ ინდივიდის ქმედებებმა შეიძლება სხვა ამბავი თქვას. ეს ციტატა ემსახურება როგორც შეხსენებას, რომ პირადი გადაწყვეტილებები ხშირად არასწორად არის გაგებული ან არასწორად წარმოდგენილი, რაც ხაზს უსვამს სიცხადისა და ავთენტური კომუნიკაციის მნიშვნელობას. უფრო ფართო გაგებით, ეს საუბრობს ადამიანის სურვილზე, გააკონტროლოს საკუთარი ნარატივი ეპოქაში, სადაც ინფორმაცია ვრცელდება სწრაფად და ხშირად არაზუსტად. ის ასევე ეხება მხატვრებისა და შემქმნელების გამძლეობასა და მუდმივ ვნებას, რომლებმაც შესაძლოა გააგრძელონ თავიანთი ხელობა, საპირისპირო ჭორების მიუხედავად. ასეთი განცხადებები ღრმა რეზონანსს იწვევს, რადგან ისინი ავლენენ კულისებში მდგრად ვალდებულებას, მაშინაც კი, როდესაც საზოგადოება პაუზას აღიქვამს. საბოლოო ჯამში, ეს ციტატა გვაინტრიგებს განვიხილოთ, თუ როგორ შეიძლება განსხვავდებოდეს აღქმა და რეალობა და ვიფიქროთ საკუთარი თავის ერთგული დარჩენის მნიშვნელობაზე, მიუხედავად გარეგანი ვარაუდებისა.
