"ბენ ჰური" შემიყვარდა, როდესაც 8 წლის ვიყავი და უბრალოდ ვიცოდი, რომ ფილმებში უნდა მეთამაშა, თუნდაც ის ბიჭი ვყოფილიყავი, რომელიც პოპკორნზე დნობდა კარაქს.
(I fell in love with 'Ben Hur' when I was 8 years old, and I just knew I had to be involved in movies, even if I was the guy who melted the butter on the popcorn.)
ეს ციტატა ასახავს ბავშვობის გამოცდილების შთამაგონებელ ძალას და იმას, თუ როგორ შეიძლება ერთმა წამმა გააღვიძოს მთელი ცხოვრებისეული ვნება. სპიკერის სიყვარულმა "ბენ ჰურის" მიმართ გააღვივა სურვილი, ყოფილიყო კინოინდუსტრიის ნაწილი, რაც ხაზს უსვამს იმას, რომ ოცნებები ხშირად იწყება მარტივი, გულწრფელი მომენტებით. ის გვახსენებს, რომ თუნდაც მცირე როლები ან კულისებს მიღმა ამოცანები, როგორიცაა კარაქის დნობა, ხელს უწყობს ეკრანზე მაგიის შექმნას და შეიძლება გახდეს ჩვენი ამბიციების საფეხურები. ასეთი ისტორიები ხაზს უსვამს ადრეული ვნებების ათვისებისა და მათი მიყოლის მნიშვნელობას, მიუხედავად იმისა, თუ რამდენად მოკრძალებული შეიძლება ჩანდეს ადამიანის საწყისი როლი. საბოლოო ჯამში, ენთუზიაზმი და თავდადება აქცევს ერთი შეხედვით პატარა საწყისებს მნიშვნელოვან მოგზაურობად ნებისმიერ შემოქმედებით ძიებაში.
