მძულს წერა! მაგრამ მე მიყვარს ლაპარაკი, ამიტომ მეუბნებიან, რომ როდესაც ადამიანები ჩემს წიგნებს კითხულობენ, თითქოს იქ ვარ, უბრალოდ, მათთან ვესაუბრები.
(I hate to write! But I love to talk, so I'm told that when people read my books, it like I'm there just talking with them.)
ეს ციტატა ხაზს უსვამს ავტორის ნამდვილ ვნებას საუბრისა და კავშირისადმი, უპირისპირდება მათ ზიზღს წერის მოქმედებისადმი სიტყვიერი კომუნიკაციის სიყვარულთან. იგი ხაზს უსვამს იმას, რომ კარგ წერას შეუძლია პირადი საუბრის ინტიმურობის გაღვივება, რაც მკითხველს აგრძნობინებს, თითქოს უშუალოდ ურთიერთობენ ავტორთან. ის გვახსენებს, რომ სიუჟეტის არსი ხშირად მდგომარეობს ავთენტურ დიალოგსა და კავშირში, მიუხედავად იმისა, თუ რა საშუალებებს იყენებენ მის გასაზიარებლად. სენტიმენტი ხაზს უსვამს იმას, რომ პიროვნულ შეხებას შეუძლია გადალახოს კომუნიკაციის მეთოდი, იქნება ეს სალაპარაკო თუ წერილობითი.
