ციტატა ღრმად იკვლევს ადამიანის რთულ ურთიერთობას ხელოვნურ ინტელექტთან, ხაზს უსვამს შიშისა და მომხიბვლელობის ნაზავს, რომელიც ხშირად თან ახლავს ტექნოლოგიურ წინსვლას. ჩვენი თანდაყოლილი ცნობისმოყვარეობა ინტელექტუალური მანქანების შექმნის შესახებ ემთხვევა ხანგრძლივ შიშს მათი პოტენციალის შესახებ, დაარღვიონ ჩვენი რეალობისა და კონტროლის გაგება. მოსაზრება, რომ შიშები და ინტერესები ერთმანეთშია გადაჯაჭვული, ვარაუდობს, რომ ის, რაც ჩვენ საშინლად გვეჩვენება, ასევე აღძრავს ჩვენს ცნობისმოყვარეობას - ეს ნიშნავს ჩვენი ამჟამინდელი გაგების საზღვრებს და უცნობის მიმზიდველობას. გონებაში საგნების რეალიზების ხსენება მიუთითებს იმ ფსიქოლოგიურ ზემოქმედებაზე, რომელსაც შეიძლება ჰქონდეს ხელოვნური ინტელექტი, რითაც ბუნდოვანია ზღვარი აღქმასა და რეალობას შორის. ციფრულ სივრცეში ჩვენი მოტყუებისადმი მიდრეკილებამ შეიძლება გამოიწვიოს მნიშვნელოვანი სოციალური შედეგები, დეზინფორმაციიდან დაწყებული, ადამიანთა ჭეშმარიტი ურთიერთქმედებისადმი ნდობის დაკარგვამდე. იდეა, რომ ავტომატებით მართული სამყარო აღარ შეიძლება იყოს მთლიანად ფიქტიური, აჩენს კითხვებს ავტონომიის, ეთიკისა და ადამიანის იდენტობის არსთან დაკავშირებით. ის გვაიძულებს განვიხილოთ, არის თუ არა ჩვენი შიში კონტროლის დაკარგვის, არაპროგნოზირებადობის ან შესაძლოა ადამიანის შეხების ეროზია გადაწყვეტილების მიღების პროცესში. ეს ასახვა შემზარავია, რადგან ის ეხება ჩვენს ეგზისტენციალურ შიშებს სიძველეზე და უცნობ მომავალზე, სადაც მანქანებმა შეიძლება გადააჭარბონ ადამიანის შესაძლებლობებს. როდესაც ჩვენ ვაგრძელებთ ხელოვნური ინტელექტის განვითარებას, სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია ამის გაკეთება პასუხისმგებლობით, ვაღიაროთ ეს შიშები და ასევე გვესმოდეს უზარმაზარი სარგებელი, რომელსაც შეუძლია ასეთი ტექნოლოგია მოგვცეს.

--- ჯემა უელანი ---