მგონი ცოტა შესვენება მჭირდება. მყავს ორი წლის. ცოტა ხნით The Leisure Class-ის ნაწილი ვიქნები.
(I think I need a little break. I've got a two-year old. I'll be part of The Leisure Class for a while.)
ეს ციტატა ასახავს გულწრფელ მომენტს იმის აღიარების აუცილებლობის შესახებ, რომ გადადგას ნაბიჯი ყოველდღიურობიდან, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც ადამიანი გადის პატარა ბავშვის აღზრდის მომთხოვნ ფაზას. მშობლობა, განსაკუთრებით ბავშვობის წლებში, შეიძლება იყოს წარმოუდგენლად დაჯილდოვებული და დამღლელი. ფრაზა „მჭირდება ცოტა შესვენება“ ხაზს უსვამს უნივერსალურ სიმართლეს თვითმოვლის შესახებ და ცხოვრებისეული ქაოსის ფონზე საკუთარი თავის მადლის მინიჭების მნიშვნელობაზე. „დასვენების კლასის“ წევრობაზე ხსენება შეიძლება განიმარტოს, როგორც იუმორისტულ შენიშვნა დასვენებისა და წყნარი მომენტებისადმი ლტოლვისადმი, რომლებიც ხშირად მშობლებისთვის მიუწვდომელია. ის ხაზს უსვამს საზოგადოების აღქმას, რომ დასვენება არის ფუფუნება ან იშვიათი პრივილეგია, მაგრამ სინამდვილეში ის აუცილებელია გონებრივი და ემოციური კეთილდღეობისთვის. საკუთარი თავისთვის დროის დათმობა გადამწყვეტია არა მხოლოდ პირადი ჯანმრთელობისთვის, არამედ სხვებზე ზრუნვისთვის უკეთ აღჭურვილობისთვისაც. ეს ეხმიანება იმ აზრს, რომ საზღვრებზე ზრუნვა არ უნდა განიხილებოდეს როგორც დამამშვიდებელი, არამედ აუცილებელი, განსაკუთრებით თანამედროვე ცხოვრებაში, სადაც პასუხისმგებლობების დაბალანსება შეიძლება გადაჭარბებული იყოს. ციტატა ასევე შეიცავს მსუბუქ ტონს, რაც მიგვითითებს იმაზე, რომ მიუხედავად პასუხისმგებლობისა, დასვენების მომენტების მიღებაში არის იუმორი და ნაცნობობა, თუმცა ხანმოკლე. ის გვახსენებს, რომ ცხოვრება ბალანსდება პასუხისმგებლობებსა და აღდგენის პაუზებს შორის და ამ ბალანსის დაცვა სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია მდგრადი კეთილდღეობისა და ბედნიერებისთვის.
---ლორენ ამბროსი---
