მაკიაველით ბავშვობიდან ვიყავი გატაცებული. მე ყოველთვის ვგრძნობდი, რომ მას ცუდი რეპი ჰქონდა ისტორიიდან და რომ ის რეალურად სრულიად განსხვავებული პიროვნება იყო, რასაც ჩვენ ახლა მაკიაველისტად ვთვლით. ის რესპუბლიკელი იყო. მას არ მოსწონდა ტოტალიტარული ხელისუფლება.
(I've been fascinated by Machiavelli since I was very young. I've always felt that he had a bad rap from history, and that he was actually a person quite unlike what we now think of as Machiavellian. He was a republican. He disliked totalitarian government.)
ეს ციტატა ხაზს უსვამს მაკიაველის ნიუანსურ პერსპექტივას, რაც ეჭვქვეშ აყენებს მის, როგორც მზაკვრულ და დაუნდობელ პოლიტიკურ სტრატეგის საერთო აღქმას. ის გვახსენებს, რომ ისტორიული ფიგურების ხშირად არასწორად გაგება ან ზედმეტად გამარტივება ხდება და რომ მათი ჭეშმარიტი რწმენა და მოტივაცია შეიძლება იყოს უფრო რთული, ვიდრე პოპულარული სტერეოტიპები გვთავაზობს. მაკიაველის რესპუბლიკური იდეალების აღიარება და ტოტალიტარიზმის ზიზღი ხელს უწყობს მისი ნაწერებისა და ფილოსოფიების უფრო დაბალანსებულ შეფასებას. ის ასევე იწვევს დაფიქრებას იმის შესახებ, თუ როგორ შეუძლია ისტორიას შექმნას აღქმა, ზოგჯერ უსამართლოდ, და ხაზს უსვამს ორიგინალური წყაროების შესწავლის მნიშვნელობას პიროვნების ნამდვილი ხასიათისა და განზრახვების გასაგებად.
