მე არასოდეს ვიქნებოდი კარგი მეცნიერი - ჩემი ყურადღების დიაპაზონი ძალიან მოკლე იყო ამისთვის.
(I would never have been a good scientist - my attention span was too short for that.)
ეს ციტატა ხაზს უსვამს ღრმა თვითშემეცნებას და პიროვნული შეზღუდვების გულწრფელ აღიარებას. როგორც ჩანს, მომხსენებელი აცნობიერებს, რომ ის თვისებები, რომლებიც ტრადიციულად ასოცირდება მეცნიერულ მისწრაფებებთან, როგორიცაა მუდმივი ყურადღება, ზედმიწევნით და მოთმინება, შეიძლება არ ემთხვეოდეს მათ ბუნებრივ ტენდენციებს. საზოგადოებაში, რომელიც ხშირად აფასებს სპეციალიზებულ უნარებს, ხანდახან არის იმპლიციტური გზავნილი, რომ წარმატების მისაღწევად, უნდა შეესაბამებოდეს კონკრეტულ დისციპლინებს. თუმცა, ეს ასახვა ცხადყოფს, რომ აღქმული სისუსტეებიც კი შეიძლება განუყოფელი იყოს საკუთარი თავის ღრმად გაგებისთვის. ის ხელს უწყობს პიროვნული თვისებების გათავისებას, თუნდაც ის, რაც შეიძლება ეწინააღმდეგებოდეს წარმატების ჩვეულებრივ განმარტებებს. უფრო მეტიც, ის ეჭვქვეშ აყენებს მოსაზრებას, რომ სიდიადე ერთ სფეროში არის ღირებულების ერთადერთი საზომი. ზოგჯერ ის, რასაც ჩვენ ნაკლოვანებად ვხედავთ, შეიძლება იყოს სხვა სფეროებში აქტივი, რაც ხელს უწყობს სხვადასხვა მიდგომებსა და პერსპექტივებს. მომხსენებლის გულახდილობა მოგვიწოდებს განვიხილოთ თვითშემეცნებისა და ავთენტურობის მნიშვნელობა, ხაზგასმით აღვნიშნოთ, რომ იმის აღიარება, რისთვისაც არ ვართ შესაფერისი, ისეთივე მნიშვნელოვანია, როგორც ჩვენი ძლიერი მხარეების აღიარება. ამ თავმდაბლობას შეუძლია გზა გაუხსნას იმ მიზნების მისაღწევად, რომლებიც ეხმიანება ჩვენს ბუნებრივ მიდრეკილებებს. უფრო ფართო გაგებით, ციტატა ემსახურება როგორც შეხსენებას, რომ წარმატება და წვლილი მრავალმხრივია და რომ ჩვენი უნიკალური თვისებების მოპოვება ხსნის კარებს მნიშვნელობისა და მიღწევების მრავალფეროვან გზებზე. საზღვრების აღიარება არ ამცირებს ჩვენს ღირებულებას; ამის ნაცვლად, ამან შეიძლება გამოიწვიოს უფრო ჭეშმარიტი და სრულფასოვანი მცდელობები, რაც საბოლოოდ გაამდიდრებს ჩვენს გაგებას და იმ მრავალფეროვან გზებს, რომლებზეც შეგვიძლია გავლენა მოახდინოთ სამყაროზე.
