თუკი უმუშევრობის შემცირება შეიძლება ვთქვათ 2 პროცენტამდე წლიური 10 პროცენტიანი, ან თუნდაც 20 პროცენტიანი ინფლაციის გარანტირებული სტაბილური ტემპის ფასად, ეს კარგი გარიგება იქნებოდა.
(If unemployment could be brought down to say 2 percent at the cost of an assured steady rate of inflation of 10 percent per year, or even 20 percent, this would be a good bargain.)
ეს ციტატა ხაზს უსვამს უმუშევრობასა და ინფლაციას შორის ურთიერთგაგებას, კონცეფცია, რომელიც ხშირად განიხილება მაკროეკონომიკურ პოლიტიკაში. იგი ვარაუდობს, რომ გარკვეულ კონტექსტში, უფრო მაღალი ინფლაციის მაჩვენებლის მიღება შეიძლება გამართლებული იყოს, თუ ეს გამოიწვევს უმუშევრობის მნიშვნელოვნად შემცირებას. პერსპექტივა ეჭვქვეშ აყენებს ტრადიციულ შეხედულებას, რომ ინფლაცია და უმუშევრობა ურთიერთდაკავშირებულია და აჩენს მნიშვნელოვან კითხვებს ინფლაციის მისაღები ზღვრების შესახებ დასაქმების მიზნების მისაღწევად. ეს გვაფიქრებინებს, თუ როგორ აბალანსებს პოლიტიკის შემქმნელები ეკონომიკურ სტაბილურობას მოკლევადიან მიღწევებთან და არის თუ არა ასეთი კომპრომისები მდგრადი ან მომგებიანი გრძელვადიან პერსპექტივაში.
