რასიზმი რეალურია ამ ქვეყანაში.
(Racism is real in this country.)
რასიზმი რჩება მუდმივ და ღრმად ფესვგადგმულ საკითხად ბევრ საზოგადოებაში, მათ შორის შეერთებულ შტატებში. ის ვლინდება სხვადასხვა ფორმით, დისკრიმინაციისა და ძალადობის აშკარა აქტებიდან დაწყებული ინსტიტუციებში ჩადებული დახვეწილი მიკერძოებითა და სისტემური უთანასწორობით. ამ რეალობის აღიარება გადამწყვეტია, რადგან აღიარება არის პირველი ნაბიჯი ამ უსამართლობის აღმოფხვრისა და დემონტაჟისკენ. როდესაც ადამიანები უარყოფენ ან ამცირებენ რასიზმის არსებობას, ეს აფერხებს პროგრესს და აჩუმებს მარგინალიზებული თემების გამოცდილებას. იმის გაგება, რომ რასიზმი არის აქტიური, მუდმივი პრობლემა, ხელს უწყობს თანაგრძნობის განვითარებას და ხელს უწყობს კოლექტიური მოქმედებების ხელშეწყობას თანასწორობის ხელშესაწყობად. რასიზმთან ბრძოლის მცდელობები მოითხოვს ცნობიერებას, განათლებას და ვალდებულებას შეცვალოს ფესვგადგმული პოლიტიკა, რომელიც აგრძელებს უთანასწორობას. რასიზმის არსებობის აღიარება არ გულისხმობს ინდივიდების დადანაშაულებას, მაგრამ ხაზს უსვამს საზოგადოების ტრანსფორმაციის აუცილებლობას. ის მოითხოვს გულწრფელ საუბრებს, რეფორმებს სისხლის სამართლის, განათლების, დასაქმებისა და ჯანდაცვის სისტემებში და კულტურული ცვლას ინკლუზიურობისა და გაგებისკენ. რასიზმის წინააღმდეგ ბრძოლა ეხება არა მხოლოდ ინდივიდუალურ დამოკიდებულებებს, არამედ სტრუქტურების გამოწვევას, რომლებიც ინარჩუნებენ უთანასწორობას. მხოლოდ მუდმივი ძალისხმევისა და ღია დიალოგის საშუალებით შეიძლება მიღწეული მნიშვნელოვანი პროგრესი, რაც გზას გაუხსნის უფრო სამართლიან და სამართლიან საზოგადოებას, სადაც ყველას, განურჩევლად რასისა, ექნება თანაბარი შესაძლებლობები და სამართლიანი მოპყრობა.
