Ik beschouw hem als een van de grootste wezens die in onze tijd leven. Ik zie hem niet zoals elders. Ik ben bang dat we, wat we ook nodig hebben, hem nooit meer zullen zien.
(I deem him one of the greatest beings alive in our time. I do not see his like elsewhere. I fear whatever our need we shall never see his like again.)
Het citaat drukt diepe bewondering uit voor een opmerkelijk individu, wat suggereert dat zijn kwaliteiten in het huidige tijdperk ongeëvenaard zijn. De spreker erkent de uitzonderlijke eigenschappen van deze persoon, stelt dat hij opvalt tussen zijn tijdgenoten, en benadrukt een gevoel van verlies, uit angst dat toekomstige generaties iemand van zijn soortgenoten niet meer zullen tegenkomen. Dit weerspiegelt een diepe waardering voor de impact en nalatenschap van het individu.
In de context van Scott Andersons ‘Lawrence in Arabia’ heeft deze verklaring waarschijnlijk betrekking op T.E. Lawrence, wiens rol in de Eerste Wereldoorlog en de vorming van het moderne Midden-Oosten van grote betekenis was. De auteur laat zien hoe de unieke vaardigheden en het karakter van Lawrence een blijvende stempel op de geschiedenis hebben gedrukt, wat aangeeft dat zulke invloedrijke figuren zeldzaam en moeilijk te vinden zijn in de wereld van vandaag.
