Ik was al bezig met een toneelstuk in New York over Hans Christian Andersen, waar Colleen Dewhurst mijn moeder zou spelen. Ik was daar enthousiast over, en ik kreeg een script genaamd 'Back to the Future', en ik bladerde er doorheen. Heb er niet zo heel veel aandacht aan besteed.
(I was already committed to a play back in New York about Hans Christian Andersen, where Colleen Dewhurst was going to play my mother. I was excited about that, and I got this script called 'Back to the Future,' and I thumbed through it. Didn't pay a hell of a lot of attention.)
Dit citaat weerspiegelt de opwinding en verwachting die vaak gepaard gaan met nieuwe kansen in de carrière van een acteur. Christopher Lloyd deelt zijn aanvankelijke focus op een veelbelovende theatrale rol met Hans Christian Andersen, wat duidt op een passie voor toneelwerk. Hij vermeldt echter ook dat hij het script tegenkwam voor 'Back to the Future', een film die iconisch zou worden. Zijn nonchalante houding ten opzichte van dit onderwerp suggereert in eerste instantie dat we soms potentiële mijlpalen over het hoofd zien tijdens lopende projecten, om pas later de betekenis ervan te beseffen. Het benadrukt de onvoorspelbaarheid van succes en de manier waarop onze aandacht onverwachts kan verschuiven, waardoor onze carrières op onvoorziene manieren vorm kunnen krijgen.
