---Eliza Coupé--- Dit citaat geeft op opmerkelijke wijze de onschuld en de vurige bewondering weer die vaak tijdens de kindertijd wordt gevoeld, vooral als het om geliefde beroemdheden gaat. De heimwee van de spreker naar een eenvoudiger tijd in een klein stadje in New Hampshire roept een gevoel van universaliteit op; we hebben allemaal momenten meegemaakt waarop bewondering voor een beroemd persoon zo reëel aanvoelde dat het grensde aan een persoonlijke band, zelfs als anderen er anders tegenaan keken. Het dragen van een gelamineerde foto van Leonardo DiCaprio als tiener benadrukt de intensiteit van jonge verliefdheden – een bewijs van hoe de popcultuur en de media-invloed onze identiteit en ambities vanaf jonge leeftijd vormgeven. Het wijst ook op de kwetsbaarheid die inherent is aan de jeugd, waar verbeeldingskracht en geloof in geïdealiseerde relaties voor ons net zo authentiek kunnen zijn als echte relaties. De humor in het citaat herinnert ons eraan onze kinderdromen te waarderen, hoe grappig ze nu ook voor anderen lijken. Dergelijke herinneringen onthullen de onschuld van die vormingsjaren, waarin fantasieën dienen als een veilige ontsnapping en een manier om gevoelens te verkennen die groter leken dan het leven. Als we hierover nadenken, erkennen we dat deze illusies uit onze kindertijd, hoewel ze door anderen worden afgewezen, essentiële onderdelen zijn van onze persoonlijke groei en ons begrip van de wereld om ons heen. Ondanks maatschappelijke oordelen gaat het om de oprechtheid van die momenten en hun blijvende impact op ons identiteitsgevoel. Het citaat geeft prachtig weer hoe bewondering en verliefdheid, ook al lijken ze later triviaal, aanzienlijk kunnen bepalen wie we zijn – en benadrukt hun belang in het tapijt van onze levensverhalen.