Jezus die over het water loopt is een allegorie, geen vloeistofmechanica. Het vernietigen van de steden Sodom en Gomorra door God is een waarschuwing, geen historische strijd. De twijfelende Thomas is een voorbeeld, geen persoon. Het verhaal van Noach, met al zijn wetenschappelijke en historische onmogelijkheden, kan op dezelfde manier worden gelezen.
(Jesus walking on water is an allegory, not fluid mechanics. God destroying the cities of Sodom and Gomorrah is a warning, not a historical battle. Doubting Thomas is an example, not a person. The story of Noah, with all of its scientific and historical impossibilities, can be read the same way.)
Dit citaat benadrukt het interpretatieve karakter van religieuze verhalen en symbolen. In plaats van ze te zien als letterlijke historische verslagen of wetenschappelijke verklaringen, moedigt het ons aan om deze verhalen te zien als allegorieën en morele lessen. Een dergelijk perspectief bevordert een genuanceerder begrip van heilige teksten, waarbij de nadruk wordt gelegd op hun spirituele en ethische boodschappen boven feitelijke nauwkeurigheid. Het nodigt lezers uit om de diepere betekenissen van de verhalen te waarderen in plaats van zich te fixeren op de letterlijke details ervan, waardoor onze betrokkenheid bij deze tradities wordt verrijkt. Het herkennen van allegorieën in religieuze verhalen kan de kloof tussen geloof en rede overbruggen en een meer inclusieve dialoog over spiritualiteit en wetenschap bevorderen.