Gewoon een gewone dag. En dan Gone.
(Just an ordinary day. And then-gone.)
In haar boek 'The Year of Magical Thinking' reflecteert Joan Didion op de diepgaande impact van verlies in het dagelijks leven. Ze legt de essentie vast van hoe een routinematige dag plotseling kan veranderen wanneer ze worden geconfronteerd met onverwachte tragedie. De uitdrukking "slechts een gewone dag. En vervolgens Gone" brengt de kwetsbaarheid van het leven over en hoe snel normaliteit kan verdwijnen, waardoor een leegte achterblijft die moeilijk te begrijpen is.
Het schrijven van Didion illustreert de emotionele onrust die volgt op aanzienlijk verlies, waardoor het onvoorspelbare karakter van Grief wordt weergegeven. Door haar aangrijpende observaties deelt ze haar reis van coping en de manieren waarop ze een wereld navigeert die voor altijd verandert. Het boek dient als een meditatie over liefde, herinnering en de strijd om betekenis te vinden wanneer ze worden geconfronteerd met de afwezigheid van een geliefde.