...als een zandkorrel die in de schelp van een oester terechtkomt. Wat als het graan geen parel wil worden? Wordt het ooit gevraagd om er rustig uit te klimmen en zijn oude positie als een stukje oceaanbodem in te nemen?
(...like a grain of sand that gets into an oyster's shell. What if the grain doesn't want to become a pearl? Is it ever asked to climb out quietly and take up its old position as a bit of ocean floor?)
In 'The Blue Sword' onderzoekt Robin McKinley het idee van transformatie en de druk om zich te conformeren aan een vooraf bepaalde rol. De metafoor van een zandkorrel die de schelp van een oester binnendringt, symboliseert onverwachte veranderingen en de verwachting dat men zich aan dergelijke omstandigheden moet aanpassen. Het voorbeeld roept belangrijke vragen op over identiteit en het begrip keuze in het licht van transformatie.
De tekst poneert verder een tot nadenken stemmend scenario waarin het graan, in plaats van zijn lot als parel te omarmen, wil terugkeren naar zijn vorige bestaan in de oceaan. Dit vestigt de aandacht op het vaak over het hoofd geziene verlangen naar autonomie en het recht om onveranderd te blijven, en daagt de veronderstelling uit dat alle verandering nuttig of gewenst is. McKinley legt op prachtige wijze de spanning tussen potentieel en persoonlijke keuzevrijheid vast.
