Wat je het meest mist als je niet speelt en niet coacht, is het gezelschap. Je mist de drukte. Je mist de mogelijkheid om door de kamer te lopen waar spelers gezamenlijk overal vandaan komen. Elk ras, elke religie, elke kleur. Het maakt niet uit, want je hebt een gemeenschappelijk doel. Je probeert als team iets speciaals te zijn.
(The thing you miss most, when you don't play and you don't coach, is the huddle. You miss the huddle. You miss the ability to walk in the room where collectively players are from everywhere. Every race, every religion, every color. It don't matter, because you've got a common goal. You're trying to be something special as a team.)
Dit citaat benadrukt de verenigende kracht van teamwerk die verder gaat dan individuele verschillen. De huddle dient als metafoor voor een ruimte waar diversiteit wordt omarmd en waar het collectieve doel externe verschillen te boven gaat. Het benadrukt het belang van gedeelde doelen en kameraadschap bij het opbouwen van een samenhangend, gemotiveerd team. Dergelijke momenten bevorderen de inclusiviteit en herinneren ons eraan dat we, ondanks onze achtergronden, samen kunnen komen om iets te bereiken dat groter is dan onszelf.
