De literatuur van Virginia Woolf heeft mijn eigen ideeën over hoe we het verstrijken van de tijd formeel kunnen representeren en hoe de tijd ons beïnvloedt echt veranderd. Concreet zijn de benchmarks 'Mrs. Dalloway,' 'To the Lighthouse' en 'Orlando', die allemaal tijd als centrale verwaandheid hebben.
(Virginia Woolf's literature really transformed my own ideas about how to formally represent the passage of time and how time affects us. Specifically, the benchmarks are 'Mrs. Dalloway,' 'To the Lighthouse' and 'Orlando,' all of which have time as a central conceit.)
Virginia Woolfs onderzoek naar tijd als narratief instrument heeft een grote invloed op de moderne literatuur. Haar vermogen om de vloeibaarheid van het bewustzijn en de genuanceerde ervaring van tijd weer te geven, daagt de traditionele vertelkunst uit. Deze werken illustreren hoe de tijd niet alleen als achtergrond kan dienen, maar ook als een integraal onderdeel van karakterontwikkeling en thematische diepgang, waardoor zowel schrijvers als lezers worden aangemoedigd om na te denken over de subjectieve aard van tijdelijke ervaringen.
