Zmienianie świata jest dobre dla tych, którzy chcą, aby ich nazwiska znalazły się w książkach. Ale być szczęśliwym to znaczy dla tych, którzy wpisują swoje imię w życie innych i traktują serca innych jako najdroższy skarb.
(Changing the world is good for those who want their names in books. But being happy, that is for those who write their names in the lives of others, and hold the hearts of others as the treasure most dear.)
Orson Scott Card w książce „Dzieci umysłu” przedstawia dającą do myślenia perspektywę pogoni za dziedzictwem i szczęściem. Cytat podkreśla, że chociaż niektórzy mogą pragnąć, aby ich nazwiska zostały uwiecznione w historii poprzez znaczące osiągnięcia, prawdziwe spełnienie wynika ze znaczących powiązań z innymi. Sugeruje, że wpływ, jaki ktoś ma na życie jednostki, ma większą wartość niż publiczne uznanie.
Ostatecznie istota szczęścia leży w relacjach, które pielęgnujemy i miłości, którą dzielimy. Koncentrując się na sercach innych i pielęgnując te połączenia, jednostki odnajdują głębsze poczucie celu. Idea ta zachęca do przejścia od poszukiwania osobistej chwały do rozwijania empatii i współczucia, które wzbogacają zarówno dawcę, jak i odbiorcę, wykraczając poza zwykłe ambicje.
