Nienawidzę pisać! Ale uwielbiam rozmawiać, więc powiedziano mi, że kiedy ludzie czytają moje książki, mają wrażenie, że po prostu z nimi rozmawiamy.
(I hate to write! But I love to talk, so I'm told that when people read my books, it like I'm there just talking with them.)
Cytat ten podkreśla prawdziwą pasję autora do rozmów i nawiązywania kontaktu, kontrastując jego niechęć do pisania z zamiłowaniem do komunikacji mówionej. Podkreśla, że dobre pisanie może wywołać intymność osobistej rozmowy, sprawiając, że czytelnicy poczują się tak, jakby bezpośrednio kontaktowali się z autorem. Przypomina nam, że istota opowiadania historii często leży w autentycznym dialogu i więzi, niezależnie od środka użytego do jej przekazania. To uczucie podkreśla, że osobisty kontakt może wykraczać poza metodę komunikacji, zarówno ustnej, jak i pisemnej.