Często żałuję, że nigdy się nie odezwałam, że milczałam.
(I regret often that I have spoken never that I have been silent.)
Cytat ten podkreśla głęboki wgląd w naturę komunikacji i refleksji. Często ludzie boją się ciszy, martwią się straconymi szansami lub niezrozumieniem. Jednakże to stwierdzenie sugeruje, że mówienie bez zastanowienia i ostrożności częściej prowadzi do żalu niż do milczenia. Mądrze jest wybierać, kiedy się odezwać, podkreślając, że cisza może być ochronnym i potężnym narzędziem. Zachęca także do uważności w komunikacji, zachęcając jednostki do uważnego rozważenia wpływu swoich słów przed ich wyrażeniem. Żal wynikający z impulsywności i powiedzenia czegoś nierozsądnego wydaje się bardziej powszechny i trwały niż żal z powodu powstrzymywania się i milczenia. Ta myśl rzuca nam wyzwanie, abyśmy przemyśleli naszą tendencję do wypełniania każdej ciszy i zamiast tego docenili wartość uważnego słuchania i introspekcji. Przypomina nam, że słowa mają moc i konsekwencje, a powściągliwość może czasami służyć nam lepiej niż gadatliwość. Ogólnie rzecz biorąc, cytat ten zachęca do lepszego zrozumienia samokontroli, inteligencji emocjonalnej i równowagi między ekspresją a ciszą.
