Pamiętam, że pewnego dnia siedziałem przed lustrem z saksofonem, patrząc na siebie i myśląc: „Nie mogę tego zrobić; to śmieszne.
(I remember one day sitting in the mirror with a saxophone, just looking at myself, being like, 'I can't do this; this is ridiculous.')
[Zastanawiając się nad chwilami zwątpienia, ten cytat oddaje uniwersalne doświadczenie kwestionowania własnych umiejętności. Siedząc z saksofonem, symbolem kreatywności i pasji, prelegent konfrontuje się ze swoim wewnętrznym krytykiem, podkreślając, jak nawet realizowanie artystycznych pasji może przeplatać się z poczuciem nieadekwatności. Te momenty bezbronności są naturalne i często stanowią część rozwoju i przypominają nam, że kwestionowanie siebie nie umniejsza naszego potencjału; może motywować do wytrwałości. Przyjęcie takich uczuć jest kluczowe dla rozwinięcia odporności na drodze do samopoznania i mistrzostwa.]
