Pamiętam, że będąc w trzeciej klasie, byłem w klasie i nauczyciel zapytał: „Co chcesz robić, gdy dorośniesz?”. Chodziliśmy po pokoju. Powiedziałem: „Chcę zostać zawodowym koszykarzem”. Ona na to: „To nierealne”. Pomyślałem sobie: „OK, patrz”.
(I remember when I was in third grade, I was in a classroom, and the teacher said, 'What do you want to do when you get older?' We were going around the room. I said, 'I want to be a professional basketball player.' She's like, 'That's not realistic.' I thought to myself, 'OK, watch.')
Ten cytat jest przykładem siły determinacji i wiary w siebie. Pomimo wątpliwości wyrażanych przez autorytety, takich jak odrzucanie przez nauczyciela celu, jakim jest zostanie zawodowym koszykarzem, jednostka decyduje się wytrwałością udowadniać wątpiącym, że się mylą. Podkreśla, jak marzenia z dzieciństwa mogą służyć jako katalizator motywacji i odporności, zachęcając nas do dążenia do ambitnych celów niezależnie od sceptycyzmu innych. Niezachwiana koncentracja na własnych ambicjach może zainspirować innych do pokonywania ograniczeń i podążania za swoimi pasjami. Ostatecznie jest to świadectwo tego, jak silny sposób myślenia może dzięki wytrwałości urzeczywistnić aspiracje.
