Myślę, że Beethoven chciał, aby dysonanse były bardziej akcentowane niż współbrzmienia – to jego taktyka szoku.
(I think Beethoven means dissonances to be more stressed than consonances - it's the shock tactician in him.)
Świadome wykorzystanie przez Beethovena dysonansu jako narzędzia wywołującego zaskoczenie i emocjonalne oddziaływanie pokazuje jego mistrzostwo w równoważeniu napięcia i stanowczości. Takie podejście zachęca słuchaczy do uchwycenia momentów nowości i wstrząsów, wzbogacając muzyczną narrację. Podkreśla, że napięcie nie jest jedynie wadą, ale istotnym narzędziem ekspresji, demonstrując innowacyjnego ducha Beethovena i rozumienie muzyki jako dynamicznej formy komunikacji.
---Szymon Rattle---
