Oczywiście dla niektórych osób istnieje duży związek pomiędzy muzyką a sposobem kreowania przestrzeni.
(Obviously for some people there is a big connection between music and the way you can create a space.)
Ten cytat Zahy Hadid pięknie oddaje intymny związek między muzyką a projektowaniem przestrzennym. Obydwa elementy angażują nasze zmysły, wywołują emocje i organizują doświadczenia, które rezonują na poziomie osobistym i wspólnotowym. Muzyka przepływa przez przestrzeń, wpływając na nasz nastrój, energię i percepcję; podobnie przestrzenie, w których przebywamy – czy to architektura, czy wystrój wnętrz – kształtują nasze uczucia, myśli i interakcje. Analogia podkreśla twórczą synchroniczność między tymi dwiema formami sztuki. Tak jak kompozytor nakłada na siebie dźwięki, rytmy i dynamikę, aby zbudować utwór muzyczny, tak architekt lub projektant nakłada na siebie materiały, kształty, światło i objętości, aby stworzyć środowisko. Obydwa mają wymiar czasowy i przestrzenny, gdzie rytm może przekładać się na powtórzenia lub zmiany w kontekście fizycznym. Co więcej, połączenie to uwydatnia podmiotowość zakorzenioną w doświadczaniu zarówno muzyki, jak i przestrzeni. Różni ludzie rezonują w różny sposób, znajdując unikalne połączenia oparte na wspomnieniach, kulturze i osobowości. Przypomina to twórcom o znaczeniu empatii i wyobraźni w ich pracy. Potrafią dostroić się do subtelnej interakcji pomiędzy dźwiękiem i formą, wykorzystując tę świadomość do projektowania przestrzeni, które są nie tylko funkcjonalne, ale także głębokie i harmonijne emocjonalnie. Ostatecznie wypowiedź Zahy Hadid zachęca nas do rozważenia projektowania jako sztuki wielozmysłowej, w której wzrok i dźwięk łączą się, a niewidzialne rytmy muzyki mogą inspirować rytmy przestrzenne, które nas otaczają.
