Pasja to rzadki kwiat, który rośnie nad przepaścią śmierci. Kilku go porywa, a reszta jest jak wół przeżuwający pokarm na polu.
(Passion is a rare flower that grows on the precipice of death. A few snatch it, and the rest are like an ox chewing its cud in a field.)
Ten sugestywny cytat oddaje nieuchwytną naturę prawdziwej pasji, przedstawiając ją jako delikatny i ulotny kwiat, który wyrasta tylko w najbardziej ekstremalnych okolicznościach – na krawędzi śmierci lub rozpaczy. Metafora sugeruje, że nie jest łatwo osiągnąć głęboką pasję; jest to raczej rzadki dar, który wymaga chęci stawienia czoła niebezpieczeństwu lub śmiertelności. Kiedy taką pasję pojmują nieliczni, oznacza to rzadką odwagę lub głęboką tęsknotę za autentycznym życiem, doświadczaniem życia w jego najpełniejszej intensywności. Tymczasem tych, którym brakuje tego popędu, porównuje się do wołu przeżuwającego – nieruchomego, samozadowolenia i pogrążonego w rutynie. Te obrazy podkreślają, jak wygoda i samozadowolenie mogą przytępić ludzkiego ducha, uniemożliwiając jednostkom poszukiwanie głębszego znaczenia i zapału. Skłania do refleksji nad znaczeniem chwytania momentów potencjalnego wzrostu lub intensywnych uczuć, zamiast podążać bezpieczną, przewidywalną ścieżką, która prowadzi do stagnacji. Cytat zachęca do uznania rzadkości i wartości pasji – esencji, która napędza kreatywność, cel i radość życia. Podkreśla, że prawdziwa pasja często wyłania się z walki, ryzyka lub doświadczeń bliskich śmierci, podkreślając, że strefy komfortu mogą dusić ludzką duszę. Ostatecznie popycha nas to do energicznego realizowania własnych pasji, rozumiejąc, że rzadko można je znaleźć w spokoju rutyny, ale w odważnych chwilach, które rzucają nam wyzwanie, abyśmy odnaleźli to, co naprawdę rozpala naszego ducha.
(Książka: „Blodeuwedd”)
*---Saunders Lewis---'
