Polityka to sztuka następnego najlepszego.
(Politics is the art of the next best.)
Cytat ten podkreśla pragmatyczny charakter polityki, podkreślając, że decyzje polityczne często wiążą się z wyborem najbardziej akceptowalnej lub wykonalnej w danej chwili opcji, a nie idealnego lub doskonałego rozwiązania. Sugeruje, że politycy muszą radzić sobie ze złożoną rzeczywistością i kompromisami, zawsze dążąc do najlepszego możliwego wyniku, biorąc pod uwagę okoliczności. Uświadomienie sobie tego może sprzyjać realistycznemu zrozumieniu procesów politycznych i złagodzić oczekiwania, zachęcając do cierpliwości i pragmatycznego rozwiązywania problemów. Polityka staje się zatem ciągłym wysiłkiem na rzecz poprawy tego, co jest osiągalne, równoważąc ideały z praktycznymi ograniczeniami.