Sanat, müzik ve tasarımdaki uyum, izleyici için uyumlu ve hoş bir deneyim yaratmanın temelidir. Bir kompozisyondaki tüm öğeler dengelendiğinde doğal ve tatmin edici bir şekilde birlikte çalışırlar. Bu denge mutlaka tekdüzelik anlamına gelmez; daha ziyade, hiçbir bileşenin diğerlerine göre daha üstün veya düşük performans göstermesini sağlayacak şekilde öğelerin uygun şekilde dağıtılmasıyla ilgilidir. Uyum sağlamak çoğu zaman oranların, renklerin, seslerin ve mekansal düzenlemelerin dikkatli bir şekilde değerlendirilmesini ve her parçanın bütünü tamamlamasını gerektirir. Uyum mevcut olduğunda istikrar ve tutarlılık duygusunu teşvik ederek çalışmayı daha ilgi çekici ve yorumlanması daha kolay hale getirir. Örneğin müzikte armoni, duygusal ifadeyi gölgede bırakmadan geliştiren bir arka plan sağlayarak melodiyi destekler. Benzer şekilde görsel sanatlarda uyumlu kompozisyonlar, izleyicinin gözünü eser üzerinde pürüzsüz bir şekilde çekerek algısını doğal bir şekilde yönlendirir. Alıntı, iyi uyumun dengeyle, yani her parçanın kendi rolünü etkili bir şekilde ve diğerleriyle uyum içinde oynadığı bir dengeyle karakterize edildiğinin altını çiziyor. Bu ilke, mimariden edebiyata kadar çeşitli disiplinlerde geniş çapta uygulanabilir ve bir eserin genel uyumu ve estetik kalitesinden yararlanmak için öğelerin düşünceli bir şekilde bütünleştirilmesinin önemini gösterir. Sonuçta uyum, izleyiciler, dinleyiciler veya kullanıcılar arasında yankı uyandıran, deneyimin eksiksiz ve tatmin edici olmasını sağlayan bir birlik yaratmakla ilgilidir.