ეს ძველი ამბებია, მე და ჩემი აქცენტი, მაგრამ როგორც ჩანს, ის ყოველთვის სათაურებია.
(It's old news, me and my accent, but it always seems to make headlines.)
ეს ციტატა ხაზს უსვამს პარადოქსს იმის შესახებ, თუ როგორ შეიძლება გარკვეული პიროვნული თვისებები ან მახასიათებლები, როგორიცაა აქცენტი, გახდეს ახალი ამბების ღირსი, მიუხედავად იმისა, რომ ვინმეს იდენტურობის ნაცნობი ან დიდი ხნის ასპექტებია. ხშირად, საზოგადოება მიდრეკილია ფოკუსირება მოახდინოს ინდივიდის რაღაც უნიკალურ ან განმასხვავებელზე, როგორიცაა აქცენტი, აქცევს მას უბრალო პიროვნული მახასიათებლიდან საზოგადოების ყურადღების ცენტრში. ფრაზა „ძველი ამბები“ ვარაუდობს, რომ მოსაუბრე მიჩვეულია ამ მოვლენას; ისინი, სავარაუდოდ, წლების განმავლობაში არაერთხელ შეხვდნენ მედიის ან საზოგადოების ცნობისმოყვარეობას. ეს მუდმივი ყურადღება შეიძლება იყოს როგორც გაღიზიანების წყარო, ასევე შეხსენება იმისა, თუ როგორ აფიქსირებს საზოგადოება ზედაპირულ განსხვავებებს. ის ბადებს უფრო ფართო კითხვებს იდენტობისა და აღქმის შესახებ - რამდენად განსაზღვრავს ჩვენ ვინ ვართ ჩვენი მეტყველებით და როგორ აღიქვამენ სხვები მხოლოდ ასეთი თვისებების საფუძველზე. ის ფაქტი, რომ რაღაც ისეთი პიროვნული, როგორც აქცენტი, შეიძლება დომინირებდეს სათაურებში, მიუთითებს ზედაპირულ ტენდენციაზე მედიასა და კულტურაში სენსაციონალიზაციისკენ ასპექტებისკენ, რომლებიც ზედაპირული ან ადვილად ამოსაცნობია, ვიდრე უფრო შინაარსიან ნარატივებში ჩაღრმავება. გარდა ამისა, ციტატა ხაზს უსვამს ერთგვარ გამძლეობას ან მიღებას - იმის აღიარება, რომ მიუხედავად ყურადღებისა და შესაძლოა უხერხულობისა, ის რჩება ცხოვრების მუდმივ ნაწილად. საერთო ჯამში, ეს განცხადება იძლევა გამჭრიახ კომენტარს პიროვნულ იდენტობასა და გარეგნულ აღქმას შორის ურთიერთქმედების შესახებ, რაც ხაზს უსვამს საზოგადოების ტენდენციას ყურადღების მიქცევის განსაკუთრებული მახასიათებლების ყურადღების მიქცევის დროს, შესაძლოა უფრო ღრმა მახასიათებლების მხედველობაში მიღმა.
---მიშელ დოკერი---
